Antwerpen neemt rabbijn Aharon Kohen op in de straatnamenlijst
De stad Antwerpen neemt rabbijn Aharon Kohen op in haar straatnamenlijst. Daarmee kan een toekomstige locatie in de stad de naam krijgen van de rabbijn die zich jarenlang inzette voor zieken, gastvrijheid en onderlinge hulp. Een concrete locatie wordt later bepaald.
Aharon Kohen was een vertrouwd gezicht binnen de Antwerpse Joodse gemeenschap. Hij was ongeveer tien jaar rabbijn van het gebedshuis Moriah aan de Terliststraat en gaf jarenlang les aan de Antwerpse Belz-jesjiva, een religieuze school voor jongeren.
‘CHESED’ – LIEFDADIGHEID
Zijn betrokkenheid reikte verder dan het gebedshuis en het klaslokaal. Cohen richtte een organisatie op die mensen bijstond tijdens hun opname in Belgische ziekenhuizen en ontving veel gasten in zijn eigen huis. Ook stond hij aan de wieg van de hulporganisatie Areivim. Zo gaf hij de Joodse traditie van naastenliefde een concrete invulling: hulp organiseren en zelf de deur openzetten. Ook buiten de Joodse gemeenschap onderhield hij warme contacten in Antwerpen, waaronder met de stedelijke overheid.
Kohen overleed in juni 2016 na een langdurige ziekte. Met de opname in de straatnamenlijst eert Antwerpen zijn inzet voor anderen en zijn betekenis voor het Joodse gemeenschapsleven in de stad.
STADSBESTUUR
Burgemeester Els van Doesburg: “Antwerpen en haar Joodse gemeenschap zijn al eeuwen met elkaar verweven. Mensen als rabbijn Aharon Kohen hebben die verbondenheid mee vormgegeven. Met een groot hart, een open deur en een vanzelfsprekend gevoel van verantwoordelijkheid voor zijn medemens.
Hij begreep dat een gemeenschap pas sterk is wanneer mensen ook voor elkaar zorgen. Met deze erkenning eren we een man die veel heeft betekend voor onze stad. Zijn naam verdient een plaats in het Antwerpse straatbeeld.”
“BRUGGENBOUWER”
Schepen Stijn De Rooster: “Dit eerbetoon aan Aharon Kohen is bijzonder treffend voor een rabbijn en docent die in leven en werk altijd de weg van de verbinding koos en voor wie zorg, hulpverlening, gastvrijheid en gemeenschapszin nooit een opdracht maar altijd een overtuiging was.
Tien jaar nadat we te vroeg afscheid moesten nemen van een inspirerend man en bruggenbouwer die door zijn lange staat van dienst en warme persoonlijkheid veel respect en aanzien genoot binnen en buiten de Joodse gemeenschap, blijft zijn naam en nalatenschap verder leven in vele harten en gedachten en dus ook in de stad die hem zo dierbaar was.”