De Jasmijn revolutie, we kunnen er niet naast kijken: dictators verdreven in Tunesië en Egypte, burgeroorlog in Libië en protesten in Algerije, Bahrein, Iran, Irak, Jordanië, Koeweit, Marokko, Syrië, Oman, Saudië Arabië en Jemen. De lokake bevolking wil verandering en wil er zowaar haar leven voor geven.
Vreemd genoeg, een land dat deze eerbare lijst niet haalt, is Israël: terwijl 20% van haar populatie die Arabisch is en met het beeld dat men daarover schetst in de media, zou ik verwacht hebben dat ze de straten zouden vollopen, demonstranten met de vleet met de vuist in de lucht, gereed om hun leven op te offeren voor de zaak. Tiens, niet dus, hoe kan dat nu? Nu, het is nooit te laat, ik zal ...