Opiniestuk over Jodenhaat in de Islamitische wereld

Dank aan Hitler, zijn nagedachtenis zij tot zegen, die namens de Palestijnen op voorhand wraak heeft genomen op de meest doortrapte misdadigers op deze aardbodem. Al hebben wij wel een klacht tegen hem, omdat zijn wraak op hen niet afdoende was…”blood-libel_cartoon (De Egyptische columnist Ahmed Ragab in de Egyptische regeringskrant Al Akbar van 18 April 2001)

OPINIE DOOR MAX SCHICK

Deze afgrijselijke woorden komen uit de pen van een journalist van de officiële krant van de Egyptische regering, een regering die zogezegd “vrede” heeft gesloten met Israël.

Dergelijke uitspraken en teksten zijn sinds tientallen jaren dagelijkse kost in de Arabische en moslimmedia. Zou het misschien door de frustratie van de “Nakba” komen, de catastrofe die de oprichting van de staat Israël voor de moslimwereld nog steeds is ?

Is het niet zo dat Israël door zijn “agressie” tegen de Arabieren en de Palestijnen in het bijzonder, deze “uitspattingen” zelf uitgelokt heeft ?

Vergeet het maar. Eeuwen voor de staat Israël überhaupt een onderwerp van discussie was, waren moordpartijen en pogroms op joden reeds schering en inslag in de Arabische landen. De christelijke traditie brandmerkte joden als godsmoordenaars, de islamitische als moordenaars van profeten, als ongelovigen en door Allah vervloekte”zonen van apen en varkens“. In de christelijke traditie kwamen de anti-Joodse verwijten voornamelijk voort uit exegese; In de islamitische traditie is er echter sprake van een onwrikbaar dogma, gebaseerd op Koranteksten en Hadiths (uitspraken en verhalen over Mohammed ). Enkele uittreksels:

O gij, aan wie de schrift gegeven is, gelooft aan wat Wij hebben neergezonden tot bevestiging van wat bij U is, voordat Wij gezichten wegvagen en Wij ze weer plaatsen op hun achterzijde, zodat Wij hen vervloeken, zoals Wij vervloekt hebben de lieden van de Sabbath. En Allah’s beschikking wordt uitgevoerd” ( Soera 4:47 )

Of de volgende tekst, eveneens met betrekking tot de joden:

Zij die ongelovig zijn aan onze tekenen, die zullen Wij braden in een vuur. Telkens wanneer hun huid gebakken is, verwisselen Wij dit met een andere huid, opdat zij de bestraffing smaken. Allah is waarlijk geweldig en wijs” ( Soera 4:56 )

De Koran bevat tientallen dergelijke teksten over joden en christenen, maar vooral over joden. Deze teksten dateren uit de periode van Mohammeds reis van Mekka naar Medina, waarbij hij meerdere joodse stammen uitgeroeid heeft, omdat deze zijn leer niet wilden volgen. De mannen werden onthoofd, vrouwen en kinderen werden als slaven verkocht. Sommige vertegenwoordigers van de moslimgemeenschap proberen ons wijs te maken dat Mohammed het enkel had tegen de joden die de Thora niet respecteerden. Uiteraard is de waarheid, dat Mohammed er enkel op uit was om de joden te bekeren tot de Koran en hen zeker niet de Thora te laten volgen!

Vooral in Joods-Sefardische kringen bestaat er nog een mythe over de Joods-Arabische idylle, die de waarheid echter geweld aandoet. Joden hebben in de Arabische wereld door alle eeuwen heen vervolgingen en pogroms gekend (Fostat in 1011, Fez in 1033, Granada in 1066, Jemen in 1165, door de Almohaden (1130-1212 ), om er slechts enkele te noemen . Ze waren het slachtoffer van moordpartijen, verplichte bekeringen tot de islam, arbitraire confiscatie van hun bezittingen en vernederende Dhimmi-wetten. Als ‘Dhimmi’ ( lees: untermensch ) mochten de joden hun ghetto, de mellah, enkel verlaten op schoenen uit stro, ze moesten moslims eerbiedig groeten, terwijl de moslim de jood “op zijn hoofd mocht slaan” ; joden moesten ook hun waar tegen de helft van de prijs aan moslims slijten, en ze waren verplicht vals geld van moslims als betaalmiddel te aanvaarden (…).

De opsomming van de ontelbare pogroms en volledige uitroeiing van algehele Joodse gemeenschappen in bijna elk moslimland, zou meer dan de helft van dit maandblad in beslag nemen. In feite is het hedendaags “politiek” antisemitisme slechts een voorwendsel om continuïteit te verschaffen aan eeuwenoude jodenhaat. ‘Mein Kampf’ en ‘De Protocollen der Wijzen van Sion’ zijn bestsellers in alle Arabische landen. Notoire nazi’s werden in vele moslimlanden met open armen ontvangen ( zoals Alois Brunner in Syrië) en nog niet zolang geleden vond Syrië het bijna uit de mode geraakte ‘blood libel’ terug uit, gebaseerd op de Damascusaffaire: joden zouden bloed van door hen vermoorde moslimkinderen gebruiken om hun matzes (paasbroden) te bereiden.

Ook de Libanese nationale televisie liet onlangs weten, dat joden mensenbloed in hun eten verwerken.  De VN werd daar trouwens officieel van op de hoogte gebracht. Syrië’s president Assad vond het ook nodig om Paus Johannes-Paulus II, op bezoek in zijn land, er aan te herinneren dat de joden Jezus vermoord hadden… Prominente leiders zoals Nasser en ‘de man van de vrede’ Anouar El Sadat hebben heel hun leven lang uitgesproken nazisympathieën gehad, en maakten deel uit van Egyptische pro-nazi partijen. Om over de Grote Moefti van Jeruzalem, oom van Arafat en grootoom van de huidige vertegenwoordigster van de Palestijnse autoriteit in België maar te zwijgen. Hij was een persoonlijke vriend van Adolf Hitler, die Berlijn kwam bezoeken om er de kampmethodes van Eichmann te leren, zodat hij ze op ‘zijn’ joden kon toepassen. Hij was ook de man die de Oestasja’s, de beruchte  Kroatische nazibende, oprichtte en leidde, wat aan tienduizenden joden uit de Balkanlanden op de meest gruwelijke wijze het leven heeft gekost. Ook het holocaust-negationisme viert hoogtij in de moslimwereld (en niet enkel in het Iran van Ahmedinejad…)

Laat ons eerlijk zijn: eeuwen voor de ‘agressie van 1967’ en Ariel Sharon, bestond er reeds een rabiaat antisemitisme in de moslimwereld. Reeds lang voor de stichting van de staat Israël werden Joden in de Arabische landen onderdrukt, vernederd en vermoord.

Het meest dramatische is dat de westerse, christelijke wereld deze anti-joodse houding met gelaten, ja, zelfs tevreden ogen bekijkt. Dat de Israëli’s en de joden van nazipraktijken tegen de Palestijnen beschuldigd worden, speelt in de kaart van de Europeanen die de Holocaust oogluikend toegelaten hebben. Waarom zouden zij schuld hebben aan de Holocaust, indien de joden geen haar beter zijn dan de nazi’s? De westerse pers grijpt dan ook gretig naar termen als de ‘Palestijnse Holocaust’, De Palestijnse ‘Endlösung’, en ‘deportatie’ van de Israëlische Arabieren, termen die het trieste ‘eigendom’ zijn van het Joodse volk.

Het Israëlisch-Arabisch conflict is in feite een gepolitiseerde versie van de eeuwenoude haat van de islam tegenover het jodendom. Met man en macht probeert de Arabische wereld Israël als joods vaderland te deligitimiseren. De Waqf ( beschermers van de Moslim heiligdommen) doen er reeds tientallen jaren alles aan om elk joods spoor op de Tempelberg uit te wissen, terwijl hun Al Aqsa moskee op het “Heilige der Heiligen” van de joodse Tempel staat. De laatste dagen proberen ze zelfs de bouw van een brug naar de Klaagmuur te verhinderen, en zo joden te beletten er te kunnen bidden. Toen de Jordaniërs het nog voor het zeggen hadden in Oost-Jeruzalem ( voor juni 1967), konden noch joden, noch christenen hun heiligdommen bezoeken. Sinds de zesdaagse oorlog is elke plaats vrij toegankelijk voor iedereen. Indien de christenen en andere gelovigen dat voorrecht willen behouden, zouden ze beter beseffen dat, indien de Waqf en andere niet-tolerante moslims het zeggenschap over de heiligdommen van Jeruzalem zouden krijgen, ze dat voorrecht wel eens voorgoed zouden kunnen kwijtspelen. Of weten ze niet dat een bezoekje als ‘ongelovige’ aan bijvoorbeeld Mekka met de dood bestraft wordt ?….

Voor de moslims mag er in de buurt van een islamheiligdom (bijvoorbeeld een Moskee) geen gebouw van ‘ongelovigen’ staan. Hoe lang zal het nog duren, vooraleer de moslims de verwijdering van het Vaticaan zullen eisen, omdat er ‘toevallig’ een Moskee in de buurt staat ?….

Verschenen in Joods Actueel februari 2007

Tweet
Share
Share
0 Shares