“Eerbiedig historische locaties, koester Kazerne Dossin”

Prins Laurent overschouwt de binnenplaats van Dossin van waaruit de Joden gedeporteerd werden

De problemen waarmee de directie van kazerne Dossin wordt geconfronteerd en de reden waarom directeur Kristof Busch zijn ontslag gaf, waren te voorzien. Terecht maakt Herman Van Goethem, de vorige directeur, gewag van het feit dat de problemen veroorzaakt worden door het tweesporenbeleid in de statuten van het museum. Enerzijds als memoriaal voor de Holocaust en anderzijds als museum voor de mensenrechten.

Guido Joris

Al was een samenwerking aangaan met UNIA, de organisatie die de Joodse gemeenschap bij voordurende herhaling beloog en bedroog, nu niet meteen een verstandigste zet. Zeker niet op het ogenblik dat de kwestie van het Carnaval van Aalst speelde. Het probleem daarbij was, niet zoals Van Goethem suggereert, dat er geen juridische basis was om de carnavalisten al dan niet voor de rechtbank te brengen, maar het feit dat Els Keytsman oordeelde dat de Joodse gemeenschap maar eens lesje over carnaval moest leren.

Uniek karakter van  historische site opofferen?

Kazerne Dossin is gelegen op de plaats van waar de Joden werden gedeporteerd tijdens de oorlog. Samen met Auschwitz is dit één van de  historische locaties met een enorm belang. Wil men nu, na het bouwen van appartementen op de binnenplaats van Dossin  – waar de onfortuinlijke joden werden verzameld – dit ook nog verder mentaal  ontmantelen? Mijn nichtje van elf was zo onder de indruk van haar bezoek en vooral door het ‘tastbare’ van hetgeen zich precies op deze plek had afgespeeld.

Advertentie

Behoud wat goed is

Het is voor mij glashelder: het importeren van  “onbeëindigde actuele conflicten” in het museum dient enkel voor het voeren van politieke agenda’s met de nodige polarisatie tot gevolg.

‘Dat oprichter Nathan Ramet ‘een verzoenende figuur was’ merkt Van Goethem terecht op, iedereen die de man kende was onder de indruk van zijn zachtmoedigheid. Maar wat niet in de picture komt is dat Ramet het tweede spoor uit de statuten noodgedwongen moest slikken of zijn levenswerk zou niet gerealiseerd worden. Kortom de  wijziging van de statuten lijkt inderdaad aangewezen om de toekomstige directie niet met dezelfde problemen op te zadelen bij het realiseren van de opdracht.

Wel  werd het  tweesporenbeleid uit de statuten voor de bezoekers vertaald naar inzichten over de mechanismen die leidden naar de afschuwelijke misdaden op Joden, Roma en andere minderheden. De opdracht om die inzichten over te brengen hebben zowel Van Goethem als Busch en hun medewerkers met vlag en wimpel gerealiseerd. Maar het  behandelen van andere – zeker van niet-beëindigde conflicten – is hoe dan ook  onverstandig. Of vinden historici  opeens dat er geen ‘afstand in tijd’ meer nodig is om deze te duiden? Of wil men de onzinnige standpunten van UNIA en consoorten volgen waarbij moslims als de nieuwe joden van onze tijd worden afgeschilderd. Straks gaat men ook nog de Palestijnen vergelijken met de getransporteerde Joden. Gaat men vergeten dat joden na het instappen op deportatietreinen een levensverwachting van enkele dagen hadden en verzwijgen dat Palestijnen een westerse levensverwachting (75 jaar) hebben?

En de andere conflicten?

Aandacht voor andere conflicten is nodig en zeker die waarbij België een rol speelde, denk maar aan de Rwandese volkerenmoord maar dan wel op de juiste plaats. Daarvoor hebben we een nationaal koninklijk museum voor krijgsgeschiedenis  en de  historici van ons oorlogsdocumentatiecentrum SOMA hebben hun deugdelijkheid al lang bewezen. In dit specifieke geval zou ook het Afrikamuseum geschikt zijn om het Belgische aandeel in de slachtpartijen onder de aandacht te brengen.

Pax Christi

Advertentie

Intensieve monitoring van het internet heeft me geleerd dat juist antisemieten erop gebrand zijn om in de buurt van herdenkingsplaatsen voor de Shoah te geraken. Frappant dat de zelfverklaarde historicus Gie van den Berghe uitgerekend nu als ethicus komt aandraven. Dat was ook het geval bij de Dieudonné-aanhangers  en bij de extremistische  activisten die aan Kazerne Dossin een krans gingen neerleggen voor Hamas  zelfmoorddterroristen. Bij mijn allereerste bezoek aan kazerne Dossin las ik in het gastenboek: “De joden zijn de nazi’s van de Palestijnen”. Ik ben niet helderziend maar de introductie van het Palestijns conflict ligt voor de hand en binnen de kortste keren krijg je een “Gazacaust-achtige situatie à la Van Ranst”. Te ver gezocht? Neen want Pax Christi heeft er op een slinkse manier al voor gezorgd dat Brigitte Herremans in het Holoaustmuseum een onderscheiding in ontvangst mag nemen op 12 december aanstaande.. En als er nu iemand is die de polarisatie in de hand werkt, dan is het Herremans wel met haar eenzijdige berichtgeving over het Israëlisch-Palestijns conflict. Ze kan het niet laten om steeds weer met de vinger wijzen naar Israëli’s (lees Joden) als de grote boeman in dit tragisch conflict.

De Raad van Bestuur van Dossin werd niet ingelicht over dit evenement.  En ook directeur Busch zegt er niet van op de hoogte te zijn geweest, ‘wel was er een jaar geleden een aanvraag voor een ‘colloqium’ aldus de ontslagnemende directeur. Joods Actueel werd al een jaar eerder gewezen op het feit dat mevrouw Herremans het museum veelvuldig frequenteerde.